DE VERPLICHTE 4 % BIOGAS MAAKT AARDGAS VOORAL DUURDER.
Werkt de € 1,45 per m3 SDE-subsidie voor biogas dan soms niet? Er worden geen vergistingsinstallaties bijgebouwd. Het enige effect is dus alleen maar duurder aardgas, zonder enige klimaatwinst en minder afhankelijkheid van regimes als Rusland, Iran en Qatar.
Minister Van Velthoven (KGG) heeft een wetsvoorstel ingediend om energieleveranciers verplicht 4 % biogas in hun aan huishoudens geleverde aardgas toe te voegen. Energieleveranciers moeten daartoe certificaten aankopen. Terwijl al het biogas al wordt benut. Ziet u dat er extra vergistingsinstallaties worden bijgebouwd?
Bovendien wordt dit biogas ook vaak op een andere manier benut. Zoals, als er bij de veehouder geen aardgasnet aanwezig is, het laten draaien van een warmtekrachtkoppeling voor het opwekken van elektriciteit. Vaak kan de restwarmte dan worden benut. Daarnaast wordt het meeste biogas geproduceerd in afvalwaterzuiveringsinstallaties van bijvoorbeeld papier-, suikerfabrieken of (friet)fabrieken waar aardappelen worden verwerkt. Daar gaat het biogas naar de stoomketel(s) van de eigen fabriek. Er is daar ook geen biogas over want de opbrengst van het biogas betreft vaak maar een paar procent van het door diezelfde fabriek benodigde aardgas (Ik heb bij elkaar 32 jaar gewerkt als operator afvalwaterzuivering).
Bij Leeuwarden werd bijvoorbeeld een nieuwe vergistingsinstallatie gepland. Maar dan komt het stikstofgebeuren. De bouw van de installatie werd weg geprocedeerd door stikstofactivist Johan Vollenbroek. Maar juist dankzij de wens om de uitstoot van ammoniak, dat als onderdeel van de stikstofkringloop als nitraat in de nabije stikstofarme wensnatuur neerslaat, te verminderen zouden vergistingsinstallaties juist bevorderd moeten worden.
Mestvergisting heeft naast energiebron ook twee voordelen in de strijd tegen ammoniakuitstoot.
Ten eerste vereist mestvergisting verse mest. Want terwijl brandnetels en braamstruiken dankzij ammoniak (nadat het is omgezet in nitraat) harder groeien houden vergistingsbacteriën juist niet van ammoniak. Dat houdt dus in dat koeienmest zo snel mogelijk de vergister in moet voordat bacteriën de in de urine aanwezige ureum omzetten in het vluchtige ammoniak. Daardoor heeft een stal waarvan de mest afgevoerd moet worden naar een vergister dus een lagere ammoniakuitstoot.
Dat mestvergisting leidt tot minder ammoniakuitstoot wordt door de wetgever erkend.
Ten tweede is vergiste mest als organische bemesting van een betere kwaliteit dan verse mest. Aan de bodem toegevoegd organisch materiaal, of dat het nu gewasresten zijn of dierlijke uitwerpselen, wordt door het bodemleven immers omgezet tot humus. Humus is samen met kleiplaatjes verantwoordelijk voor de bodemvruchtbaarheid. Zij bestaan immers uit positieve en negatief geladen oppervlakten waaraan water en ionen (mineralen) worden vastgehouden. Zandkorreltjes zijn alleen tot zeer kleine afmetingen verweerde rotsblokjes (siliciumoxide).
Helaas wordt het effect van de betere bodemkwaliteit en daarmee dus een betere plantengroei en dus een hogere opname aan mineralen en stikstof niet door de politiek erkend. Want ondanks de betere plantengroei, en dus meer stikstofopname, dankzij vergiste mest (en compost) blijft de maximale hoeveelheid stikstof uit organische mest 170 kg per hectare.
Dus een lagere stikstofemissie én een hogere stikstofbenutting dankzij mestvergisting. Dát is de manier om mestvergisting te bevorderen. Niet door aardgas alleen maar duurder te maken.
Leon Nelen.
Zie ook:
Reacties
Een reactie posten